به گزارش شهرآرانیوز؛ در روزهایی که تقویم به ایام پرشور زیارت اربعین نزدیک میشود، آنتن تلویزیون نیز بیش از هر زمان دیگری پذیرای برنامههایی با رنگ و بوی فرهنگ عاشورایی شده است. در میان این آثار، «آقا سلام» که این روزها از شبکه ۲ سیما روی آنتن میرود، تلاش کرده تا مسیر متفاوتی را برگزیند که به جای تکرار کلیشههای رایج، بر قدرت روایت و انتقال تجربه زیسته تکیه دارد.
در این پنج شش قسمت نخستی که از این برنامه پخش شده، سازندگان «آقا سلام» به دنبال خلق فضایی صمیمی و بی واسطه بودهاند که در آن مخاطب، نه صرفا به عنوان شنونده سخنرانی یا گفت وگویی رسمی، بلکه عنصری همراه با روایتهایی لحاظ میشود که هر کدامشان از زاویهای متفاوت به زیارت حضرت اباعبدا... الحسین (ع) مینگرند.
انتخاب محور «زیارت کربلا» برای این برنامه، در آستانه نزدیک شدن به راهپیمایی عظیم اربعین، انتخابی مناسبتی و قابل پیش بینی است. «آقا سلام» اما، بیش از آنکه درباره مناسک سخن بگوید، از تأثیر این سفر بر زندگی معنوی انسانها سخن میگوید؛ از لحظههایی که گاه مسیر یک زندگی را تغییر داده و نگاه آدمها را به خود، جامعه و ایمانشان دگرگون ساخته است.
این رویکرد باعث شده که برنامه از قالب مناسبتی صرف فاصله بگیرد و به مجموعهای از روایتهای انسانی تبدیل شود؛ روایتهایی که حتی برای مخاطبی که هنوز توفیق زیارت کربلا را نداشته است نیز قابل لمس و همذات پندارانه جلوه میکنند.
یکی از مهمترین نقاط قوت «آقا سلام» به انتخاب مهمانانش بازمی گردد. این برنامه به سراغ چهرههایی رفته که تجربهای شخصی و متفاوت از زیارت امام حسین (ع) دارند و همین تفاوتهای روایی، به گفتوگوها رنگ و بویی تازه بخشیده است. در قسمتهای ابتدایی «آقا سلام»، چهرههایی همچون علیرضا قزوه، مجید شهریاری، حمزه درخشان و محمدرضا قنبری، با خاطرات و دریافتهای خود از این سفر معنوی، مقابل دوربین برنامه نشستهاند و از تجربهای گفتهاند که برای هر یک از ایشان معنایی ویژه و منحصربهفرد داشته است.
به علاوه، این برنامه تلاش نمیکند تا همه مهمانان را در قالبی واحد قرار دهد. بدین ترتیب، هر روایت، شخصیت مستقل خود را حفظ میکند و مخاطب احساس میکند که با انسانهایی واقعی روبه رو است، نه صرفا مهمانانی که برای بیان چند جمله از پیش تعیین شده دعوت شدهاند.
انتخاب صابر خراسانی برای اجرای «آقا سلام» از دیگر تصمیمهای موفق این برنامه به شمار میرود. خراسانی به واسطه سابقه ادبی و مذهبی خود، لحن فصیح، روان و دلنشینی در اجرای پلاتوها دارد و همین ویژگی باعث شده فضای برنامه از ابتدا تا انتها یکدست باقی بماند.
اما مهمتر از این ویژگی، شیوه رویارویی او با مهمانان است. برخلاف برخی مجریان تلویزیون که میکوشند خودشان را در مرکز توجه قرار دهند، خراسانی اغلب از دخالت در روایتها پرهیز میکند، کمتر سخن میگوید و اجازه میدهد قصه مهمان به درستی شکل بگیرد و در ذهن مخاطب اثر کند. این خویشتن داری در اجرا، به سود «آقا سلام» تمام شده و گفتوگوها را طبیعیتر و باورپذیرتر کرده است.
«آقا سلام» تنها بر گفتوگو متکی نیست. تیتراژ، میان برنامهها و تیزرهای این برنامه عموما خوش ساخت، خلاقانه، چشم نواز و برخوردار از کیفیت بصری مطلوب هستند و در هماهنگی کامل با دکور ویژه آن طراحی شدهاند. دکور نیز، با پرهیز از شلوغی و اغراق، فضایی آرام و متناسب با حال وهوای روایتها ایجاد کرده و مجموعه عناصر بصری در کنار هم، به شکل گیری هویت مستقل «آقا سلام» کمک کردهاند.
در مجموع، «آقا سلام» در قسمتهای پخش شده از این برنامه نشان داده است که ظرفیت تبدیل شدن به یکی از برنامههای قابل اعتنای مناسبتی تلویزیون را دارد. تکیه بر تجربههای واقعی، انتخاب مهمانان متنوع، اجرای سنجیده، بهره گیری از میان برنامههای چشم نواز و توجه به کیفیت بصری، مجموعهای از امتیازها را برای این برنامه فراهم کرده است.